Nice or Tough: Which Approach Engages Employees Most?

During our time in the training and development industry we’ve observed two common — and very different — approaches. On the one hand are leaders we call “drivers”; on the other, those we call “enhancers.”

Drivers are very good at establishing high standards of excellence, getting people to stretch for goals that go beyond what they originally thought possible, keeping people focused on the highest priority goals and objectives, doing everything possible to achieve those goals, and continually improving.

Enhancers, by contrast, are very good at staying in touch with the issues and concerns of others, acting as role models, giving honest feedback in a helpful way, developing people, and maintaining trust.

Which approach works best?

Essentially, our analysis suggests, that neither approach is sufficient in itself. Rather, both are needed to make real headway in increasing employee engagement.

Leaders with highly engaged employees know how to demand a great deal from employees, but are also seen as considerate, trusting, collaborative, and great developers of people.

http://blogs.hbr.org/2013/09/nice-or-tough-what-engages-emp/

Playing It Safe Is Riskier than You Think

In a very real sense, the first job of leadership is to identify and overcome the costs of complacency. To persuade colleagues at every level that there are genuine risks for the failure to take risks—that the only thing they have to fear, is the fear of change itself.

Naturally, most executives worry more about sinking the boat than missing the boat, which is why so many organizations, even in flush times, are so cautious and conservative. To me, though, the opportunity for executives and entrepreneurs is to recognize the power of rocking the boat—searching for big ideas and small wrinkles, inside and outside the organization, that help you make waves and change course. In an era of economic dislocation and technological disruption, you can’t do great things if you’re content with doing things a little differently than how you’ve done them in the past. The costs of complacency have never been greater.

I don’t mean to minimize the challenges, pressures, and potential setbacks that are a necessary part of making real change. But is there any doubt that far too many established organizations are far better at reassuring themselves about the virtues of standing pat than they are at rallying around the benefits of standing out? As Michelangelo famously said, “The greater danger for most of us lies not in setting our aim too high and falling short; but in setting our aim too low, and achieving our mark.”

http://blogs.hbr.org/2013/09/playing-it-safe-is-riskier-than-you-think/

Biraz Müzik... (Hüsnü Arkan & Feyza Eren - Yağmurlar )

If You Want Innovation, You Have to Invest in People

So how does a firm build its power and agility in innovation? The answer is simple and, to my mind, obvious – yet, it is not the direction in which most innovation-seeking firms seem to be channeling their efforts. Having designed and managed innovation programs in a variety of settings, I know that a company’s innovation capacity comes down to its talent pool, and its commitment to building knowledge and competencies one individual at a time.


Managers should invest in two kinds of education. First, they need to ensure that the professionals they employ are current in their fields. Every discipline is experiencing accelerated development, and the rapid knowledge obsolescence that goes with it.Second, organizations should give their people specific training in innovation. Hatching potentially valuable ideas and taking them to fruition is its own competency. It is not, moreover, an innate ability, but quite trainable. As in any subject, developing innovation skills requires learning some fundamentals and mastering them through repetition. But fundamentals of innovation are not usually taught as part of science and technology training. It befalls organizations to train their talent pool accordingly.


What has proved to matter is, again, the building of knowledge and innovation skills, which are much harder and take longer to get in place and maintain. Leading-edge competency in one’s area of practice is indispensable; practice at turning ideas into reality is a must.


The more you invest in your people’s knowledge, the more innovation you can expect to reap. IBM’s Founder Thomas J. Watson, Sr. captured it well: “There is no saturation point in education.”

http://blogs.hbr.org/2013/10/if-you-want-innovation-invest-in-people/

Fotografta mottolar

• Kaliteli fotograf: Dogru isik, dogru zaman, dogru aci, dogru pozlama demektir. (IQ)

• Raw format secilmeli ve gun bitiminde bir cekimden sonra elinizde sadece en dogru 5-10 fotograf kalmalidir. Fotografta her sanat dali gibi kendini ifade etme turudur ve en basarili secimler sizi ortaya cikarir.
• En iyi kamera yaninizda tasidiginiz kameradir

Spontane, Plansiz cekim icin oneriler:

Bu tür spontane çekimlerin arkasında kamerayı göze tutmadan görüntü elde etme fikri yatar. Böylece fotoğraf çektiğiniz anlaşılmaz ve insanlar şüphelenmezler. Kamerayı kalça hizanızda ya da göğsünüzde tutarak, fotoğraf çektiğinizi belli etmezsiniz ve sinsice bir çok kare elde edebilirsiniz. Plansız çekim yapmanın bir yolu da kamerayı nesneye odaklamadan ışık koşullarına göre pozlama yapmaktır. Ben manuel pozlama ve poz kilidi kullanırım böylece poz değerleri düzenleme yaparken değişmez. Odak noktasını da çekmek istediğim objeye göre ayarlıyorum. Planli cekim: Buradaki yöntem plansız çekimin aksine, belirli bir anı kurgulamak ve o an gelir gelmez de deklanşöre basmaktır. Bu tip fotoğrafçılıkta çekilecek poz için kamerayı göze götürmeden önce tüm hazırlıkları yaparsınız.Önceden bir kereliğine veya bir çok kere çekim yapacağımız yeri keşfetmemiz gerekir ki bölgeye ve ışık koşullarına alışabilelim. Bu da ne zaman ne olabileceğini tahmin etmemizi sağlar. Neler olabileceğini önceden bildiğimiz için kamerayı tam zamanında göze götürüp çekim yapabiliriz. Bazen kamera gözde, doğru anı bekliyor olsak da o an hiç gelmeyeceğinden bu yöntemi kullanırız. Çünkü insanlar fotoğraf çekildiklerinin farkında olduklarında hareket edebilirler ve duruşlarını değiştirebilirler. Poz vermeyi isteyebilirler ya da hiç bir şekilde fotoğraflanmamayı da isteyebilirler. Karsi karsiya kalindiginda cekim: Bazen bulunduğunuz yerlerde elinizde kamera olduğu gerçeğini gizleyemezsiniz, çekmek istediğiniz şeyle karşı karşıya kalabilirsiniz. İnsanlar bazen fotoğraf çekilmeyi çok sever ve hatta çekip çekmeyeceğinizi sorarlar. Fakat çoğunlukla bu anların dışındanızdır ve hızlı hareket etmeniz gerekir. Ben fotoğraflarımda arkaplanı yumuşatmayı ve gözlere netleme yöntemini seçiyorum. İnsan fotoğraflarında da önemli olan budur. Parasoley: İngilizce karşılığı Lens Hood olan Parasoley, objektifin uç tarafına takılan ve güneş ya da farklı bir kaynaktan gelen ışığın objektife uç açılardan girerek içeride yansımasını engelleyen bir parçadır. Parasoleylerin, objektifimizi darbelere, temas ve çizilmelere, yağmur taneciklerine ve toza karşı koruma sağlaması nedeniyle de ekstra bir faydası daha vardır. Güneşli havalarda kullanılacağı düşünülen parasoley aslında bulutlu havalarda daha etkili olur. Çünkü kapalı havalarda ışık daha çok yerden yansımaktadır. Başarılı Siluetlerin Sırları Fotoğrafı çekerken konunun en parlak kısımını alın. Arka plan ve ön konuda aydınlatmak için hiç bir şekilde flaş kullanmayın. İnsanların eylemlerini siluet olarak çekmek çok iyi bir seçimdir. Siyah bir insanın hareketlerini kısaca özetleye bilir ve harika bir portre ortaya çıkabilir. Işık hakkında konuşmamız gerekenler ise siluetlerde her zaman için doğal ışık kullanın. Flaş yada ışık kullanımı fotoğrafınızı siluet fotoğrafı olmaktan çıkartacaktır. Siluetlerde siyah ve beyaz tonlarını kullanmak zorunda değilsinizdir. Gün doğumunun gün batımının ışıklarını, renk tonlarını ön plana çıkartmanız gerekmektedir. Fotoğrafınızı çekmeden önce makinenizi manuel moda alarak kullanmanız gerekmektedir. Manuel olarak kullanmamız bize doğru alanı net olarak fotoğrafa yansıtmamıza yardımcı olacaktır. Objektifimize gelen fazla ışıktan dolayı doğru yeri net olarak seçerken sıkıntı yaşayabiliriz. Netlik istemediğimiz bir yerde olabilme ihtimali çok yüksektir. Manuel olarak kullanmak tam anlamı ile konuya hakim olmaktır. Tripod kullanmanız gereken zamanlarda olacaktır. Sabah veya akşam yapacağınız çekimlerde tripod kullanmak fotoğraf kalitesi açısında daha iyidir. Titremeyi ve bulanık görüntü oluşmasına engel olmaktadır. Düşük bir diyafram açıklığı ve düşük ISO değeri seçtiğimiz zaman perde hızını yavaşlatmak gerekmektedir. 1/60 değerinden sonra çekilen fotoğraflarda elin titremesinden dolayı fotoğrafların titrek çıkması doğaldır. Bunu engellemek için tripod kullanmak gerekmektedir. Siluet fotoğraflarında detayları belirtmekten zarar gelmez. Konuya ne kadar hakim olabilirsek o kadar güzel fotoğraflar elde edebiliriz. Siluetler, ton, doku ve detay hakkında her şeyi unutmak fotoğraf çekmek için harika bir yoldur.

Always, Always, Always Show Up

“never, never, never, never give up.”

We all dream about winning, but it’s the showing up that counts.

Even though we can’t necessarily control the outcome. Sarah Ban Breathnach said, “When you use expectations to measure a dream’s success, you tie stones around your soul. Dreams may call for a leap of faith, but they set the soul soaring.” There are no regrets when we invest ourselves fully and show up to ourselves. Happily, we get lots of chances.

Dreaming is at the heart of disruption. Whether we want to disrupt an industry or our personal status quo, in order to make that terrifying leap from one learning curve to the next, we must dream. The good news is that the causal mechanism for achieving our dreams is always, always, always showing up: and as we show up, our future will too.

http://blogs.hbr.org/2013/10/always-always-always-show-up/

Tezer Ozlu'den

Yollarda, okurken,
Pencereden caddelere bakarken,
Giyinirken, soyunurken,
Herhangi bir kahvenin içinde oturan insanlara gelişigüzel bakarken,
Hiç bir şey aramazken,
Herhangi bir kahvede oturan insanları görmezken,
Başka olgular düşünürken,
Yosun kokusunu yeniden duymaya çalışırken,
Bir kavşakta karşıdan karşıya geçerken,
Arabalar dünyasında yaşadığını son anda algılarken,
Büyük bir bulvarın tüm kahvelerinde oturanlardan hiç birini tanımazken,
Bir mağazadan gelişigüzel yiyecek seçerken,
Ya da bir satıcıdan herhangi bir malı isterken,
Aynı anda özlem ve yalnızlıkları düşünürken,
Gidenleri, gelenleri, bölünenleri, ölenleri,
Doğanları, büyüyenleri,
Yaşamak isteyenleri,
Yaşamak istemeyenleri özlerken,
Severken, sevilirken, sevişirken,
Hep yalnız değil miyiz?

Tezer Özlü